HOME NIEUWS MEDIA VELDRIJDEN INFORMATIE CONTACT

Where everything starts...

Home | Alles over het nieuwelingen, junioren en vrouwen veldrijden

SPONSOR

TELEX

 

 

 

 

D Thomas Sneyers
Hun Canadees avontuur is in de definitieve plooi gevallen. De twee deden het in de wedstrijd meer dan behoorlijk. Ze beschrijven voor de laatste keer hun dag in Canada.

Twee dagen voor de wedstrijd hadden we nog een drukke agenda! Rond de middag verkenden we de technische stukken van het parcours, dat bij 5°C en regelmatig regen op ons hoofd. Na een lang Belgisch seizoen waren we niet echt klaar om nog eens in de koude en de regen te fietsen. Met vijftien andere fietsers verzamelden we aan het sportcentrum om van daar naar het parcours te fietsen. Van de vijftien fietsers hadden er drie gekozen om met de camionette naar de start van het parcours te rijden, inclusief Ellen en ik. Na anderhalf uur fietsen, waren we compleet besmeurd met modder. De “mud chute” was zeker speciaal. Onder de dikke laag modder kon je niets zien, zoals stenen, grote takken, wortels en dat maakte het heel spectaculair met verschillende schuivers die eindigden in de dikke modderlaag als gevolg.

Nadien, brachten ze ons terug naar ons super toffe gastverblijf terwijl de fietsen gewassen werden door ons “one-man support team” van Alex Sanna van SoigneurRaceServices.com. Men kan hem inhuren om alles te doen op de koersdag zodat de renner zich volledig op de koers kan focussen. Handig toch!

Na een lange douche om alle modder weg te spoelen, vertrokken we naar de VIP party in Café Domestique in het klein maar mooi dorpje van Dundas. Daar ontmoetten we héél veel toffe mensen zoals de co-organisator John Thorpe, bikewash sponsor JJ Woodley, Chris Kiriakopoulos– een leraar voor jeugdrenners, en andere renners zoals Aaron Schooler en Mandy Dreyer die de vorige twee jaar de overwinning behaalde. Na veel eten en speciale veganistische hapjes voor Christine gingen we terug naar huis.

De volgende ochtend gaven we cyclocross-les aan eenentwintig fietsers. Twintig jongeren meegebracht door Chris en één volwassenvrouw. Ze leerden onder andere hoe ze op en af de fiets moeten springen en hoe de fiets te dragen bij het springen over balkjes. Ze hebben het prima gedaan! Het was ongelooflijk om dat te zien! Na een beetje voorbereiding voor de volgende dag en een groot bord pasta waren we klaar om naar bed te gaan.

Race day

Na Christine’s havermout met appel, rozijnen en bruine suiker en een sterke kop koffie, en de vijf sneetjes brood met confituur van Ellen, waren we klaar om naar de verzamelplaats te vertrekken vanwaar de bussen ons naar de startplaats zouden brengen. Met dank aan Alex kregen we daar een SUPER VIP behandeling. Alex zorgde voor alles wat we nodig hadden, dat was echt TOP!

Na een persoonlijke verkenning van de eerste kilometers van de wedstrijd met dank aan Edgar, een vriend van Alex, was het hoog tijd om ons aan te kleden. Zoals het hoort bij echte Flandriennes: korte broek met korte mouwen en armstukken.

Na het startschot was het direct volle gas met de beroemde Steve Bauer aan de leiding! Spannend met al die putten in de weg die je niet kon zien. Na een tiental kilometers was er een klim bezaaid met grote stenen. Ellen was helemaal voorin en kon naar bovenrijden. Christine zat wat meer achteraan en werd wat opgehouden door renners die niet bovengeraakte en te voet stonden. Na dertig minuutjes achtervolgen en op de tanden te bijten kon Christine terug aansluiten bij de groep van Ellen en van dan af was het “game on”! Ondertussen werd de uiteindelijke winnares Maghalie Rochette, prof wielrenster bij LUNA Pro Team teruggebracht door haar man die voor haar werkte en haar uit de wind zette.

De rest van de wedstrijd was het een beetje naar mekaar kijken. Uiteindelijke werd het verschil gemaakt in de laatste vijf kilometer. Net voor een technisch stuk zat Maghalie in een goede positie, helemaal vooraan in onze groep van twintig renners. Ellen zat in het midden en Christine was helemaal achteraan te vinden. Waarschijnlijk weer aan het praten met iemand. Ze heeft zelfs een “selfie” genomen de Amerikaanse kampioen Jeremy Powers en dat in het midden van de wedstrijd. Hij was daar om een stevige training te doen.

De laatste driehonderd meter was er een steile klim, die liep op tot twintig procent en dat vol met kleine kiezelsteentjes waar veel renners moesten afstappen. Maghalie finishte met twee minuutjes voor Ellen gevolgd op vierentwintig seconden door Christine.

Wij hebben dan wel niet gewonnen maar het was een ongelooflijke ervaring! Na de aankomst hadden we beide een glimlach van ‘oor tot oor’! Na de wedstrijd serveerde de organisatie pasta voor Christine speciaal met champignons en daarna een lekker biertje dat ongelooflijk zoet smaakte!

Tot zover ons geweldige avontuur in Canada. We kijken alvast uit naar volgend jaar!

Voor de laatste keer Canadese groetjes van Ellen en Christine!




Podiumfoto - Cyclocross Magazine


© Copyright 2012-2015 - start-box.be All Rights Reserved

Globetrotters van het veld - Slotaflevering
30/04/14